1 mei 2024
Waterstof produceert geen CO₂ bij gebruik, waardoor het een belangrijke bijdrage levert aan een koolstofarme samenleving. Het bereiken van koolstofneutraliteit in 2050 vereist een brede toepassing, gedreven door technologische vooruitgang zoals water elektrolyse en brandstofcellen. Regionale waterstofleveringsketens worden ontwikkeld, maar er blijven uitdagingen bestaan, met name op het gebied van infrastructuur, het verkrijgen van groene waterstof en het waarborgen van prijsconcurrentie.
Waterstof kan op verschillende manieren worden geproduceerd en stoot bij verbranding geen CO₂ uit, waardoor het een milieuvriendelijke energiebron is die de overgang naar een koolstofarme samenleving ondersteunt. Als energiedrager kan het worden opgeslagen, getransporteerd en naar behoefte worden gebruikt. Zo kan overtollige hernieuwbare elektriciteit worden omgezet in waterstof en worden opgeslagen voor later gebruik. Verbeterde waterstofproductietechnologieën kunnen ook de energieonafhankelijkheid vergroten in landen die afhankelijk zijn van import. In geval van natuurrampen zoals aardbevingen of tyfoons kan opgeslagen waterstof helpen bij de levering van elektriciteit en warmte tijdens stroomuitval.
Japan heeft zich ten doel gesteld om in 2050 CO2-neutraal te zijn, waarbij waterstof een cruciale rol speelt. De basisstrategie voor waterstof geeft prioriteit aan de ondersteuning van negen belangrijke technologieën, waaronder water-elektrolysesystemen en brandstofcellen, en streeft ernaar het gebruik van waterstof uit te breiden naar diverse sectoren, zoals transport.
Het Ministerie van Milieu werkt ook samen met lokale overheden om regionale waterstofvoorzieningsketens te ontwikkelen die gebruikmaken van lokale hulpbronnen, zoals hernieuwbare energie. Zo hebben de steden Shikaoi en Obihiro in Hokkaido de Shikaoi Hydrogen Farm opgericht, waar waterstof wordt geproduceerd uit dierlijke mest. In Tomiya, in de prefectuur Miyagi, wordt een voorzieningsketen getest die gebruikmaakt van waterstof opgewekt door zonne-energie en draagbare waterstofopslagcassettes van een legering.
Om de wijdverspreide toepassing van waterstofenergie te bevorderen, is een goed ontwikkelde toeleveringsketen – van productie tot transport en gebruik – essentieel.
Waterstof kan worden geproduceerd uit bronnen zoals water-elektrolyse, biogas en afvalplastic, en vervolgens via pijpleidingen of vrachtwagens naar de eindgebruikers worden getransporteerd.
De groei van de waterstofmarkt vereist een stabiele aanvoer van groene waterstof en de ontwikkeling van aantrekkelijke toepassingen.
Landen over de hele wereld werken aan de opbouw van waterstofleveringsketens. In Japan wordt overwogen om subsidies van de overheid in te voeren om de hogere kosten van waterstof ten opzichte van conventionele brandstoffen te compenseren en het gebruik ervan te stimuleren.